Flying Dutchmen ten onder tegen Souburg A

Donderdag speelde Goes B tegen Souburg A. Vaste krachten Rinus, Hans en Erwin waren van de partij en ik (Niels) mocht invallen. In zeer regenachtige condities haalde Hans eerst mij en Rinus op alvorens we een stukje Nederland op gingen zoeken waar de meeste mensen nog nooit van gehoord hebben: de Graszode. (Zelfs Google maps is er nog niet geweest met hun cameras, dat wil toch wat zeggen aangezien ze in Silicon Valley hun hand niet omdraaien voor lastig te bereiken plekken als Mount Everest en Antarctica). Gelukkig hadden we een baken: een eenzaam brandende lantaarnpaal markeerde onze afslag.


Even verderop konden we Erwin oppikken en het nu complete team vervolgde zijn weg richting Souburg. Er werd gekozen voor een stuk weg dat net verbouwd was en nog niet lang geleden weer opengesteld was voor het publieke verkeer. U vraagt zich misschien af wat de titel van dit stukje te betekenen heeft, nou, dit heeft betrekking op dat nieuwe stukje weg. Een gemist verkeersbord met snelheidsindicatie en een onverwachte (en vrij hoge) verkeersdrempel gaf ons even het gevoel gewichtloos te zijn. Voor omstanders moet het er ongeveer zo uitgezien hebben:
Gelukkig deden de schokdempers hun werk en kwamen we zonder verdere bijzonderheden in Souburg aan.

 Souburg A
2012
 Goes B
1824
2.5-1.5
1
Jeroen Hekhuis
2152 -
Rinus Burgerhoff
1939
0.5-0.5
2
Robin Bosters
2073
-
Hans Welten
1846
1-0
3
Roeland Alders
1952
-
Erwin Kloosterman
1829
0-1
4
Max Toetenel
1871-
Niels de Feijter
1681
1-0


Over het tweede bord kunnen we kort zijn, het was duidelijk niet Hans' avond wat schaken betreft. Als ik onze teamcaptain mag geloven zat hij op zet vijf al in de problemen. Hierdoor moesten er kunstgrepen uitgehaald worden waardoor meerdere stukken op onnatuurlijke velden kwamen te staan. Robin wist hier wel raad mee en trok de partij naar zich toe: 1-0

Niels kreeg een andere tegenstander op het bord dan verwacht, maar kwam toch in de variant terecht waar hij kort voor vertrek even naar gekeken had. De oudere Feijter broer wist te equalisen met zwart tegen de speler waar hij eerder dit seizoen van verloren had in de wedstrijd tussen Goes C en Souburg B. Max mistte een penning wat hem een pion kostte, maar Niels blunderde en liet een dubbele aanval toe op 2 lichte stukken. Een torenoffer van de thuisspeler beeindigde uiteindelijk de partij: 2-0

Erwin wist het tij weer een beetje te keren op het derde bord. Zie hieronder voor de partij van onze penningmeester met het commentaar van onze speler.

Door redelijk normale zetten kreeg ik mooie velden in bezit. Mijn paard stond na 23 Pb6 mooi geposteerd en de lopers stonden op f3 en d4 ook mooi centraal opgesteld en hadden een mooie toekomst over de verschillende diagonalen. Vervolgens konden de pionnen op de damevleugel mooi opstomen en was stukverlies op zet 28 feitelijk onvermijdelijk. Roeland kwam ook zo rond zet 20 al aardig in tijdnood terwijl ik nog meerdere minuten bedenktijd had.
Zet 24 .. Pd7 van Roeland was onnauwkeurig, met e5 had hij nog wat meer tegenspel kunnen creƫren.
Normaal is een paard aan de rand een schand. Nu kwam het paard na 28 Pa8 zelfs op een hoekveld maar levert dit wit wel stukwinst op en in feite was de partij hier gespeeld.
Na vervolgens nog een penning van mijn loper op zijn toren en dame (met nog steeds de b-pion die vrij zicht had op het promotieveld) en nog enkele seconden op de klok vond Roeland het voldoende geweest.

Rinus wist hier nog een halfje aan toe te voegen. Ik geloof dat onze speler een pionnetje meer had in het cluster aan de damevleugel tegenover een centrumpion meer voor zijn tegenstander. Alle stukken behalve de dames gingen van het bord en ook de pionclusters werden gelijk getrokken. Rinus verloor hierna zijn b(?) pion maar kon in ruil daarvoor wel een pion in het centrum pakken. De Souburgse pionnen waren iets verder gevorderd en dus was het de thuisspeler die net iets betere kansen had. Maar om de stelling niet te forceren (en waarschijnlijk omdat een half punt genoeg was voor de matchpunten) werd remise aangeboden. Rinus kon niet anders dan dit accepteren.

De wedstrijd ging dus verloren, maar hopelijk heeft Goes A er iets aan dat we toch 1.5 bordpunt mee terug naar huis wisten te nemen. De terugweg verliep vlotter dan de heenweg, zo snel zelfs dat we de afslag richting Erwins huis misten. "Hee, is dit de afslag al? We moeten toch nog een stuk verder?" vroeg Hans, waarop Erwin bevestigend antwoordde dat dit inderdaad de afslag nog niet was. Om er even verderop achter te komen dat het toch de lantaarnpaal verlichte afslag (u herinnert zich deze misschien nog uit de inleiding) was die we moesten hebben. (Jaja, alle anekdotes komen in het verslag :) Na een U-turn konden we alsnog verder, uiteindelijk werden alle teamgenoten veilig thuis afgezet.