Home

Sorry

Remco doet verslag:

Op de terugreis van de verre uitwedstrijd in Scherpenisse werd mij medegedeeld dat met een meerderheid van 3-1 democratisch was besloten dat ik een stukje zou schrijven. Ik wilde de onjuist gevolgde stemprocedure of het ontbreken hiervan nog aankaarten maar ik bleek ook al de verloting te hebben gewonnen met als hoofdprijs het schrijven van een stukje. Waarschijnlijk heeft mijn marathonpartij van 120+ zetten er iets mee te maken maar hier kan ik slechts naar gissen. Dat 3 van de 4 partijen om 10u klaar waren en dat we pas tegen half 2 thuis kwamen zal ook niet geholpen hebben. Een reconstructie:

Voor de verre uitwedstrijd naar Tholen was Eliza op het laatste moment als vervanger voor Hans ingevlogen. Eliza wilde wel spelen onder het motto ‘’we zullen wel vroeg thuis zijn en dan kan ik verder met wiskunde’’. Het liep iets anders. Nadat Erwin iedereen thuis had opgepikt vertrokken we in steeds dichter wordende mist (‘’welke mist, ik heb niks gezien?’’ Hele slechte grap, ik weet het…..). Eenmaal gearriveerd bleken we ruim op tijd te zijn. Nadat teamcaptain Sebastiaan iedereen achter de borden hadden gezet ging de wedstrijd in een gemoedelijke sfeer van start.

Op het bord rechts naast me zag ik een vloeiende aanvalspartij verschijnen. Siciliaans ogende structuur, lange rokade, fraai ogend loperoffer op e6 en in 20 zetten gewonnen. Opmerkelijk dat het toch echt Erwin was die de witte stukken hanteerde. Erwin staat niet bekend als de houwdegen van Lewedorp maar liet zien over voldoende aanvalsdrift te beschikken. Zie hieronder voor de partij met daarbij het commentaar van Erwin:

Nadat ik op zet 7 het paard op f6 van zwart met mijn loper had geslagen sloeg Peter niet met zijn dame terug (wat logischer is) maar met de g-pion. Zwart kan hierdoor bijna niet meer goed rokeren en het is gelijk een gatenkaas op de koningsvleugel.

Mijn lange rokade op zet 10 lijkt wel aardig omdat de toren op a gelijk dreigend over de d-lijn komt te staan. a2-a3 lijkt iets beter volgens de computer.

De reactie van zwart met Lxc3 is echter niet de juiste keuze. Gelijk b5 om vervelend op de damevleugel op te stomen is een betere keuze.

12… Ld7 van Peter geeft mij de mogelijkheid om een mooi en goed stukoffer te brengen met Lxe6. Ik zag het op dat moment niet maar toen Peter met b5 mijn loper op c4 aanviel begon ik hiernaar te kijken en besloot er uiteindelijk voor te gaan. Helaas was het nu niet meer goed en had Peter de loper gewoon kunnen slaan omdat de koning en dame van mij op de c-lijn in de penning stonden en dus een gevaarlijk doelwit waren. Peter durfde het niet aan en sloeg de loper niet waarop ik een gezonde pion voorbleef en een fijne stelling overbleef. 17 Pf5 in plaats van het door mij gespeelde Thd1 was nog veel beter om daarmee de zwarte koning in een matnet te vangen. Veel maakte het niet uit want de stand bleef gewonnen en op zet 21 vond Peter het welletjes.

Op het bord links van me speelde Rinus een complexe pot tegen Sebastiaan Koedoot. In een Benoni structuur ontplofte het bord op d5 en speelden beiden op een snel mat. Degene die als eerste mat geeft wint meestal en dat bleek Rinus te zijn. De zwarte koning dacht een veilig heenkomen op h6 te vinden maar stond hier al snel omringd door de witte stukken 2-0.

Van de partij van Eliza heb ik het slot niet gezien maar uit het verslag van DEZ begrijp ik dat ze in een minder eindspel en met het oog op de stand het beslissende halfje wist binnen te halen. Chapeau!

10u, matchpunten binnen en op tijd naar huis dachten de meesten. Het liep iets anders. Vanuit een Spaanse ruilvariant dacht ik wat te experimenteren maar kwam al snel heel slecht te staan. Rick zette de partij goed op en met de nodige kunstgrepen kwam ik in een eindspel met kwaliteit minder terecht maar met actieve koning en 3 verbonden vrijpionnen op de damevleugel. Naar voren rennen met de koning had tot een fraai mat geleid dus eeuwig schaak leek aanstaande. Ik zag een variant waar een klein lekje in zat (torenverlies). T + 2p tegen 5p is normaal kansloos maar de 3 verbonden vrijpionnen liepen in ganzenpas gebroederlijk naar voren. Ik dacht even te winnen maar na (weer) een foute inschatting ontstond het eindspel van dame + h-pion tegen dame. Theoretisch remise maar wit kan het risicoloos proberen uiteraard. Het was al 11u geweest en na 30 schaakjes liep de witte pion naar h4 en stond de teller voor de 50-zetten regel weer op 0. Weer 20 zetten en een half uur verder kwam h5. Mijn teamgenoten zag ik in de achtergrond diep zuchten. Op dit moment begon ik te bedenken hoe lang dit eindspel theoretisch kan duren. Ik kwam tot 3 pionzetten (h6, h7 en h8) en 50 zetten voor dameruil + mat, totaal 200 zetten. Met het increment tempo van 30 seconden per zet had het dus tot na 3u ’s nachts kunnen duren J Ben benieuwd of de spelregels iets voorzien hebben voor deze situatie. Veel clublokalen zullen eerder willen sluiten. Afbreken en later uitspelen? Uiteindelijk gaf Rick zijn pogingen op en bood hij remise aan. Ik gaf aan nog even door te willen spelen maar ik dacht aan mijn teamgenoten te zien dat ik dan lopend over de dijk naar huis zou mogen. De vrede werd getekend en de terugreis begon. Om half 2 zette Erwin mij thuis af en kon de nachtrust beginnen…. Totdat om half 6 de kinderen al brood kwamen eisen. Gelukkig was er nog koffie.

PS: Eliza, de volgende keer zal ik om 10u al remise aanbieden zoals beloofd.