Joey Fide Meester (en Goes speelt gelijk)

We wachten op een normale tabel van de NOSBO site

Uw verslaggever mag zich na de wedstrijd op zaterdag 7 april FIDE meester noemen! Of nou ja…Nadat de FIDE de KNSB ronde EN het geld ontvangen heeft. Ondertussen werd er ook nog een wedstrijd tussen Goes en Oud Zuylen Utrecht 2 gespeeld. Na de, door een extreem verzwakte ploeg, nederlaag tegen Sliedrecht kon Goes vrijuit spelen. Het kampioenschap is gaan vliegen. De domstedenaren echter speelden nog tegen degradatie! Op papier hebben ze toch wel een aardig team maar soms kan het nu eenmaal zo lopen, zo hebben wij vorig jaar ook mogen ervaren. Voor deze wedstrijd kon Rinus er niet bij zijn waarop Erwin opgetrommeld werd om de honneurs op het staartbord waar te nemen. Verder waren we wel compleet voor deze (voor sommigen) hele belangrijke wedstrijd.

 

De wedstrijd begon heel goed (en feestelijk) voor Goes. Uw verslaggever hakte tegenstander Arie Schwartz (2166/2143N) in 13 zetjes van het bord. Daardoor mag YT zich nu FM noemen! Dat is allemaal toch wel iets sneller gegaan dan verwacht (van de zomer was verwacht / ingecalculeerd ), YT heeft nu virtueel sinds augustus 116 punten gewonnen! Mede door een sterk toernooi in Capelle La Grande en gewoon een hele goede reeks de laatste maanden sta ik nu op 2302,4. Dat behalen van de titel op 7 april had wel wat voeten in de aarde. Zo moest er wel gewonnen worden van vader of zoon Schwartz. De andere leden van Utrecht 2 hadden allemaal een (net) te lage FIDE rating. Er moest van 2029 gewonnen worden immers…. Dit omdat de wedstrijd in april gespeeld werd. In maart had 1987 nog volstaan maar ja… Pasen. Arie Schwartz zat echter 6 van de 7 keer op bord 2 dus daar kon uw verslaggever redelijkerwijs wel plaats nemen. Gelukkig kwam dit uit. ‘Deel 1’ geslaagd. Deel 2 was winnen… Nu heeft uw verslaggever uit het verleden toch wel een beetje de reputatie van choker maar daar was dit keer eigenlijk de tijd niet voor. Mijn tegenstander had al een dikke 10 jaar geen partijen meer in de base en daarvoor speelde hij heel veel dingen. Veel voorbereiding was er dus niet. Een soort Leeuw set-up tegen d4 zat er ieder geval niet bij. Dacht me nog een voorbereid variantje van een tijd terug te herinneren en ging daar dan ook voor. Het vrijhouden van veld e4 bevalt mij beter dan daar een pion neer plempen. Die diagonaal is handig… Dat bleek ook in de partij. Mijn opponent ging ietwat naïef achter mijn zwartveldige loper aan met h6-g5-Ph5 maar had toch even aan blundercheck moeten doen! Na Pxg5! was het bijna klaar. Zwart had nog een bailout met Lxg5 en pionverlies maar sloeg gewoon op g3 door. Na Pxf7!! Echter stond de dame ingesloten op d8 en na Kxf7 ging met fxg3 de f-lijn open met schaak. Die loper op d3 die dus niet geblokt stond, de toren en de dame via h5 hadden daarop gelijk een mataanval. Na een tijd nadenken gaf mijn tegenstander gelijk op. Stockfish gaf al mat in 15 dus er was wat voor te zeggen. Had in ieder geval bijna alle varianten ook weten door te rekenen zo blijkt! Dat mat in 15 was inclusief allerlei stukken weggeven voor zwart maar ja dat helpt natuurlijk ook niet….

 

Het belangrijkste (we speelden immers niet meer voor het kampioenschap) was gepiept. En eigenlijk leek Goes op weg naar een ruime overwinning… Sven deed het goed aan het topbord. Ed van Eeden (1916/2091N) werd overtuigend verslagen. Ook hier beging de tegenstander een forse openingsfout. Verschil was dat het hier geen onmiddellijke k-o was maar Sven kreeg wel een overweldigende stelling met zwart. Ed zag zich genoodzaakt een pionnetje op b7 mee te nemen om de materiële balans te houden maar hierdoor kwam wit nog verder achter in ontwikkeling en kwam de dame in de knel. Sven had vast wat beters dan afwikkelen naar eindspel met een extra vrijpion op c3. Al met al was het toch gewonnen voor zwart echter en daar ging het om. 2-0.

 

Ook Jos won. Voor de gelegenheid zat hij aan bord 4. Tegenstander was Marc Schwartz (2063/2035N). Jos speelde een snel f4 in een bekende variant wat de opponent veel tijd kostte. In de analyse werden varianten gevonden die allemaal ok waren voor de Utrechter maar in de praktijk kon zwart niet verhinderden dat Jos goed paard tegen slechte loper met torens op het bord toverde. Marc kwam ook nog eens in tijdnood en miste zo een venijnig trucje van Jos wat een pion won voor onze speler. Uiteindelijk resteerde een toreneindspel met 3 pionnen meer. Toen zwart overtuigd was dat zijn tegenspel op de damevleugel te traag was gaf hij op.

 

Dus we gingen wel winnen? Toch? Daar zag het eigenlijk de hele middag naar uit want Maxim, Rien en Louis leken allemaal aardige stellingen te hebben… Het liep anders. Bij invaller Erwin ging het ieder geval mis tegen Carol-Peter Gouw (2009/1973N). Erwin liet in ieder geval onmiddellijk zien geen kenner van theorie te zijn door na d4 d6 c4 e5 voor dxe5?! dxe5 Dxd8 te gaan. Iets wat wit helemaal niets belooft. Dat bleek ook zondermeer in de partij. Temeer omdat zwart zeer ervaren was met het eindspelletje. Wit kreeg een onhandige structuur a4-b3-c4 waardoor zwart stukken op b4 en c5 kon zetten. Langzaam maar zeker werd de penningmeester weggedrukt. Uiteindelijk resteerde een eindspel waarin zwart doormiddel van b5 de witte structuur aantaste en een vrijpion op de damevleugel creëerde. Daar was weinig tegen te doen. Een 0 die ik wel een beetje had zien aankomen. Maar goed… op de andere borden ging het toch wel goed?

 

Dat viel tegen. Rien, Louis en Maxim verloren allemaal de controle. Fijn was dat Remco, wiens stelling strategisch totaal busted was, tactisch wist terug te slaan in tijdnood tegen Peter de Jong (-/1958N). Remco gaf aan niet zo van de zetvolgordes te zijn en dat bleek want wit wist op f6 te slaan en de zwarte structuur te verpesten. Op zich kan dat nog maar er volgde g4 en de zwarte loper op g6 werd een echte toeschouwer. Dat zoiets verschrikkelijk is weten ze al heel lang. Maar goed… Remco vocht hard terug en met opkomende tijdnood zag wit het allemaal niet zo helder meer. Plots had Remco tegenspel met e4!! toen wit dit toeliet door op d5 te slaan. De zwartveldige loper van a7 kon daarop naar b8 terug en dat won materiaal. Peter kon niet veel meer dan naar een eindspel met kwaliteit minder af wikkelen. Dat was wel aan Remco besteed. Een meevaller.

 

4-1 en matchpunt binnen. Toen YT na een analyse terugkwam in de speelzaal was echter wel duidelijk dat het 4-4 ging worden. Onnodig. Bij Louis ging het mis in tijdnood tegen Bram Semeijn (2013/1965N). Louis stond solide met zwart en gezien de ontwikkeling aan de hoogste borden bood hij remise aan. Uw verslaggever kon, op de bank zittend, de conversatie tussen de Utrechters goed volgen. ‘Hij staat iets beter volgens mij…’ ‘Maar we staan 1-0 achter’. Hij besloot uiteindelijk dus door te spelen. Langzaam maar zeker versterkte wit zijn centrum en werd Louis naar achteren gedrukt. De stelling leek toch houdbaar. Maar toen ik terug kwam was er niets dan een ruïne over en kon Louis niets anders dan opgeven…

 

Bij Rien verliep het soortgelijk. Eigenlijk had ik wel vertrouwen in zijn stelling tegen Jan Maarten van den Boogaart (1994/1950N). In een Sveshnikov had wit volle controle over de stelling met veld d5. Rien was wel redelijk agressief met g4 en h4. Als je dan de controle verliest…. Dat gebeurde dus. De witte koning had geen veilig onderkomen. Zwart zette met enkel een dame en toren een aanval op maar dat was voldoende. Uiteindelijk won zwart materiaal en de partij.

 

Tot slot Maxim tegen Albert-Jan Hummel (1963/1992N). Ook hier een Sveshnikov maar dan voor ons met zwart. En ook hier had ik er vertrouwen in…. Maxim had zijn sterke centrum. Eerder had hij een pion kunnen winnen en de dames kunnen ruilen maar dat zal hij niet vertrouwd hebben met goed paard tegen loper? Wit sloeg in de partij heel dapper een pion op a6. Cruciaal moment was vast e5-e4. Een hele tweesnijdende opmars. Nu had Maxim een mooi veld op f3 voor zijn paard maar wit had ook velden. De tijdnood heb ik gemist maar de stelling die overbleef was ook hier een ruïne. Het eindspel met kwaliteit en 2 pionnen minder heb ik niet meer afgewacht maar de Utrechter kreeg het (match)punt op het droge.

 

Een 4-4 gelijkspel. We blijven in de subtop staan.