Goes niet naar de finale!

Verslag: Hans Welten

Ik geef toe, het is geen bijster originele titel als antwoord op de vraag van Joey in het stuk “Goes naar de finale!”. Niels begeleidde wederom de jeugd, waardoor Eliza opnieuw meespeelde. Ze zat nog geen twee seconden in mijn auto toen ze vroeg naar de Red Hot Chili Peppers, de enige CD uit mijn collectie die ze kon pruimen (zie het verslag van de bekerwedstrijd tegen HWP 2). Gelukkig had ik mijn toenmalige belofte ook herinnerd en met een druk op de knop kon ik haar blij maken. Even later zat ook Erwin in de auto en die begon nog mee te blèren ook. Het moet niet gekker worden.

In Middelburg aangekomen konden we ons opmaken voor de revanchematch van de finale van vorig jaar. En tevens voor de strijd om de officieuze ZSB Beker. De andere halve finale werd op dezelfde avond gespeeld tussen de KNSB spelers van Goes 1 en HWP 1.

  Middelburg 1 1766   Goes 2 1743 3-1
1 Maarten Westerweele 1791 - Erwin Kloosterman 1846 0.5-0.5
2 Aart Kögeler 1784 - Hans Welten 1734 0.5-0.5
3 Marcel Nellen 1751 - David de Feijter 1751 1-0
4 Paul Koster 1737 - Eliza de Jong 1737 1-0

Erwin lootte de witte stukken voor zichzelf. Na de opening stonden Erwin en Hans allebei minder, maar de stellingen gaven ook nog voldoende tegenkansen. David stond een pion voor, maar de rokade kon hij wel vergeten. Eliza stond een pion achter, maar had wel een aanval op de koningsstelling verkregen.

David was als eerste klaar. Hij won nog een pion, maar had niet gezien dat hij daarmee door een dubbele aanval een paard verloor. Hij spartelde nog geruime tijd tegen, maar de partij ging gewoon verloren.

Vrijwel gelijk daarna moest ook Eliza zich gewonnen geven. De aanval liep op niets uit. In tijdnood vond ze de beste zetten niet meer. Paul verkreeg materiaal voordeel en stellingsvoordeel. De eindstelling heb ik niet precies meer gezien, maar het resultaat was dus een nul.

De opdracht voor de overige spelers was winnen. Erwin had echter in een toreneindspel geen kansen op voordeel. Maarten bood remise aan, waarmee Erwin instemde. Hiermee was de wedstrijd beslist.

Hans kreeg in het middenspel te maken met een ver opgerukte vrijpion. Was die sterk of zou die verloren gaan? Die was dus sterk, want de ontwikkeling van de stukken verliep moeizaam. Hans offerde een pion voor een aanvalslijn over de f-lijn. Even later nog een paard tegen twee pionnen voor een open lijn over de diagonaal, maar de mataanval werd gezien en eenvoudig verhinderd. Aart offerde een kwaliteit om een gewonnen eindspel te bereiken, maar vergat even later de dekking op de al genoemde vrijpion en liet vervolgens toe dat Hans twee stukken kon veroveren tegen een toren. Na al dit hakwerk resulteerde gewoon een toreneindspel met allebei drie pionnen. Ik probeerde dit nog even te winnen, maar was uiteindelijk toch tevreden met remise.

Middelburg plaatst zich dus terecht voor de finalestrijd om de officiële ZSB Beker tegen Goes 1.