Joey Grochal prolongeert titel in Oostkapelle

Uw verslaggever heeft voor de 2e jaar op rij het zomertoernooi van Oostkapelle gewonnen. Voor het 2e jaar op rij was ik ook de enige Goesenaar die zin had om dit toernooitje te speleen.

 

Van de keer gaven 30 schakers (en 20 dammers) acte de presence. Ondermeer Mark Trimpe en Henrik Porte waren er niet bij maar daar tegenover stond dat Rene Tiggelman er weer bij was als mede... Michael Wise. Aangezien de routeplanner 41 minuten aangaf vertrok yours truly al iets na 18 uur. Zo rond 18.33 kwam ik echter al aan bij duinweg 36... Genoeg tijd om even 2 potjes tegen Michael te spelen! Michael bleek evenwel ietwat scherper en won 2x betrekkelijk eenvoudig. Dan ga je toch twijfelen... Zeker als je vervolgens de eerste ronde tegen diezelfde Michael wordt ingedeeld. Enfin, driemaal is scheepsrecht en nu werd er wel 'gewoon' gewonnen. Zwart had niet veel totdat de Zeeuws Kampioen van 1991 onnodig een pion offerde. Toen er nog een kwaliteit prijsgegeven werd kon zwart het punt wel binnenhalen. De 2e ronde ging heel wat makkelijker tegen dhr. Christiaanse van Oostkapelle. In een paar minuutjes stond hij mat.

In ronde 3 had zich al een kopgroepje afgescheiden. Aan bord 3 speelde de schrijver dezes tegen Henke Westerweele. De Souburger ging niet in op een scherpe hoofdvariant van de Benoni en kwam dan ook snel minder te staan. Wit kwam er doorheen met e4-e5 en stond overweldigend. De beslissing viel door een overbelaste zwarte dame en een dubbele aanval dame op koning en toren. Nog steeds 100% dus maar nog altijd vond ik me niet terug aan bord 1. In ronde 4 speelden Tiggelman en Hekhuis aan bord 1 terwijl yours truly zwart had tegen Johan de Wolf. Van de keer geen Catalaan maar een Colle set-up. Ik koos ervoor om er een soort van Konings-Indische opstelling tegenover te zetten. Veel bereikte zwart niet en na het veel te drieste g6-g5 werd de witte diagonaal opeens heel zwak. Zwart had echter de zwarte velden en zo stond de monarch op f8 'keiveilig'. Nou ja het koste een kleine kwaliteit maar Johan ging zo lang naar mat zitten zoeken dat hij in tijdnood kwam. Met de houte klokken is dat een nog groter probleem natuurlijk. De kwaliteit werd snel teruggeven maar er zat niets in en toen Johan opgaf stond zijn vlag op vallen en had zwart 3 pionnen meer.

In ronde 5 dus de topper aan het eerste bord Tiggelman - Grochal. Hier kwam dan wel de Catalaan op het bord. Rene ging voor een zijvariant met Pa3. Ook hier zat zwart ietwat met de ontwikkeling van de damevleugel maar dit werd tactisch aardig opgelost. Er kwam een gelijk eindspel op het bord met dame+toren+paard voor beiden. De zwarte stukken stonden ietwat actiever terwijl wit een veiligere koning had. Met weinig tijd won wit een pion maar het was nu juist de witte koning die een beetje in de problemen kwam. Meer dan een eeuwig schaak mechanisme wist zwart niet te bereiken (Kg2 Pf3 De5 f2 g4 VS De4 en Pf4. Kg3 Pe2 etc is remise) In een moment van schaakblindheid deed Rene echter Kh2? en kon ik gewoon het paard slaan. 10 uit 5 (damscore!) dus... In ronde 6 kreeg ik voor de verandering zwart... Dat verwacht je niet als koploper maar ja Jeroen had in 5 ronden al 4 keer zwart gehad... In deze partij kwam de Meraner op het bord met 0-0 en Lb7 ingelast. Zwart kreeg zeer comfortabel spel maar toen de zwartveldige loper afgeruild werd verloor ik toch wat de controle. Daarop werd een pion gegeven en vrij spoedig afgerond naar een T+3 vs T+2 eindspel op dezelfde vleugel wat uiteraard remise is... Zo stond ik met 11 uit 6 dus 1 punt voor op Rene en Johan.

Alle toppers waren inmiddels eigenlijk de revue wel gepasseerd en zo kreeg yours truly wit tegen Maarten Westerweele. Net als bij het PKS kwam hier de Grunfeld op het bord. Wit koos hierbij voor een inmiddels populair variantje wat ik veel op internet heb geprobeerd. En ja hoor... Maarten trapte in hetzelfde valletje als een aantal lieden op internet. Stukverlies en de partij was net zo vlot klaar als mijn potje uit ronde 2. Resteerde nog de slotronde. Omdat Rene en Johan remiseerden had ik aan een halfje genoeg. Als ware toernooispeler biedt je dan natuurlijk snel remise aan maar JP van Gemert is er dan niet de speler naar om dat aan te nemen. Zo kwam er toch een Konings-Indische pot op het bord. Hierin liet zwart na f5 op te spelen waarna wit deze vleugel met g4 helemaal kon afsluiten. Wit stond veel sterker op de damevleugel wat ook in kwaliteitswinst resulteerde. Nog een paar keer kon wit nu zetten herhalen maar er werd toch maar doorgespeeld. Uiteindelijk kwam het punt binnen en zodoende eindigde yours truly op een mooie score van 15 uit 8. 

Een mooie titelprolongatie die dit jaar resulteerde in 'een wereldnatuurfonds vijfje'. Michael vond het heel mooi en was dan ook teleurgesteld dat hij net boven de 7e plaats eindigde (Maarten Westerweele) en zelf niet zo een muntje kreeg!