Op jacht naar het brons

Verslag: Hans Welten

In een optimistische bui had ik de teamgenoten een tikkeltje uitdagend laten weten dat we bij een winst van ½ - 3½ de derde plaats zeker stelden. Remco liet weten verhinderd te zijn, waarna zijn jongere broer hem niet kon vervangen, de 90-jarige Jo Tholenaar was wel beschikbaar. Hans had Niels of David als stand-bye geregeld omdat hij uit Utrecht moest komen, vervanging was echter niet nodig omdat ik een kwartiertje voordat Rinus mij kwam ophalen arriveerde.

  Souburg B 1754   Goes B 1828 2.5-1.5
1 Roel Schroevers 1848 - Rinus Burgerhoff 1942 0-1
2 Eric van Driel 1763 - Hans Welten 1834 1-0
3 Carl Schoor 1714 - Erwin Kloosterman 1846 0.5-0.5
4 Albert Vermue 1690 - Jo Tholenaar 1689 1-0

Op het eerste moment dat ik vanaf het tweede bord naar het vierde bord keek zag ik wel heel veel stukken rond de koning van Jo dwalen. Ik kreeg echter niet de tijd om eens goed naar de stelling te kijken. Enkele seconden later feliciteerde Jo zijn tegenstander Albert met zijn prima overwinning.

Rinus had een prima stelling waarbij hij druk kon uitoefenen op het zwarte spel. De druk werd langzaam opgevoerd. Maar geen idee of dat voldoende zou zijn. Totdat Roel volgens mij blunderde en een stuk weggaf. De stand was weer in evenwicht.

Hans speelde tegen oud-clubgenoot Eric van Driel die vorig jaar het schaken in clubverband weer heeft opgepakt. Leuk om weer even bij te praten. Over de partij kan ik kort zijn, het was prutswerk. Minimaal drie keer een mindere voortzetting gekozen. Hier wist Eric wel raad mee. Hij maakte gehakt van mijn stelling met mat tot gevolg.

Aan Erwin de ondankbare taak om nog een gelijk spel uit het vuur te slepen. Hij had al geruime tijd een miniem voordeel. Uiteindelijke bleek dat onvoldoende en werd het punt gedeeld. Rinus had na afloop nog wel enkele veelbelovende alternatieve zetten.

De strijd om de derde plaats wordt nu in de laatste ronde beslist in de onderlinge wedstrijd tegen HWP A. Goes B heeft genoeg aan een gelijk spel.