Gered door Mühring en de Bibliothecaris

Na zo’n begin zou je eigenlijk alle lezers een paar weken in het duister moeten laten tasten over deze. Om daarna pas als een volleerd goochelaar het altijd witte konijn uit de hoge hoed te toveren. De titel had overigens ook “de Kunst van het de-hand-opsteken-op-het-juiste-moment” kunnen zijn maar die is zeker minder catchy en bovendien ontdaan van enige relatie met het schaakspel.

Wel had deze andere titel zeker enige relatie tot de eerste week Maart en wel de meest recente ledenvergadering van de sv Goes. Met recht overigens de meest intieme ledenvergadering die ik ooit heb meegemaakt heb. Na enig strategisch overleg met mijzelf , heb ik een aantal functies even voorbij laten gaan. Zoals bijvoorbeeld de enig opponent van de nieuwe Voorzitter Joris, of het eventueel ter discussie stellen van de functie Penningmeester. Denk dat het geringe negatieve resultaat voor alle aanwezigen niet voldoende reden zal geweest zijn voor een Motie van Wantrouwen, en bovendien denk ik dat Erwin prima werk verricht voor de club, waarvoor hulde. Het was nog even slikken bij de onderwerpen websites en clubbladen, maar gelukkig heeft het bestuur wat dat aangaat men mijn in het verleden beklede functies nog niet opgediept uit de krochten van de Schaakvereniging Krimpen aan de IJssel. Restte mij slechts het dan toch maar aanvaarden van een functie in de kascontrole-commissie , de 2-tal ritjes naar Lewedorp zijn ook wel te overzien.

Moet wel bekennen dat het inleveren van copy voor clubbladen of websites ,iets is waar ik wel stiekem een beetje van geniet. Maar om daar op de bovengenoemde vergadering over te reppen is weer iets heel anders. Bijkomstigheid is dat mijn partijen veelal niet direct het aanzien waard zijn, maar niet getreurd beste website-beheerders van sv Goes; Er komt copy.

Even wat inleidende bespiegelingen, ook te lezen in het verslag van Goes 2 tegen Middelburg 1. Zelden zo zitten prutsen als tegen Paul Koster en verliet Middelburg op die bewuste zaterdag met een slecht gevoel. Maar zoals het met schaken gaat ; bij de volgende partijen heeft ieder weer 8 pionnen en nog wat materiaal en is de beginstelling aardig in evenwicht.

Met een beetje het gevoel wat de moeten goed maken (ook ten opzichte van mezelf) begon de partij in de avondcompetitie tegen Rick van de Breevaart van Denk Aan Zet 1. Een echte degradatiekraker, omdat de verliezer zo goed als zeker degradeert. Hoe begin je dan zo’n partij na het vorige debacle; rustig. Een normale Spaanse opzet volgde

1. e4 e5 2.Pf3 Pc6 3.Lb5 a6 4. La4 Pf6 5. 0-0 b5 6. Lb3 d6…….

Met toch nog Middelburg in het achterhoofd besefte ik mij ineens dat dit niet zo rustig was, want wat doe je na

7. Pg5……?!

Uiteraard eerst even Joey geruststellen dat je deze opening we kent, maar eerlijkheidshalve moet ik zeggen dat dit niet zo was. Restte mij mijn teamgenoten en onze kersverse

voorzitter Joris weemoedig te moeten mededelen dat ik geen idee had waar ik mee bezig was.

Tot zover het eerste deel van de partij , want we springen nu even een aantal uurtjes verder. Naarstig was er namelijk een van onze leden (dhr H. Welten) bezig van de SV Goes gestalde schaakliteratuur gecategoriseerd in een bestand te plaatsen op de laptop. Als een ware bibliothecaris werd mij de Theorie de Schaakopeningen, en wel de aflevering Open Spelen – het Spaans overhandigd. Belangrijk te vermelden dat dit na de partij was en met hulp van onze kersverse voorzitter!

En daar stond in een zeer beknopt gemeld variantje dat in de partij Euwe-Mühring zwart prima spel kreeg met 7….d5. Vind het zeker plezant dat ik dit in deze uur-bedenktijd-partij nog wist te vinden ook.

Springen dan even opzij naar WJ Mühring, te meer omdat zijn naam ook verschillende malen te vinden is in onze Schaakkast. W.J. Mühring niet te verwarren met menig voetballer genaamd Mühren, was de onbekendere helft van het illustere literaire schaak duo Euwe & Mühring. De boekjes Zo Leert u Goed Schaken en Zo Leert u Goed Combineren kwamen van hun hand. Uiteraard werd op menig kaft het altijd Euwe en Mühring en volgens mij nooit andersom. Het alfabet zal hier vast geen debet aan hebben en de schaak carrières des te meer. Maar goed verschil moet er wezen.

Terug naar de partij

7….d5 8.exd5 Pd4 9.Te1

De eerdergenoemde partij ging verder met 9.Pc3 Pxb3 10.axb3 en na en ergens volgend b4 had zwart prima aanvalskansen volgens dit openingsboek van zowel de spelers van de partij als de auteurs van het boekje. In de partij ging het er ook stevig aan toe.

9…Ld6 10.d3 0-0 11.c4 h6 12.Pe4 Pe4 13.dxe4 f5 14.Le3 Pxb3 15.Dxb3 f4!

Later vertelde mijn opponent dat hij c5 van plan was maar even het doorslaan op e3 en daarna f2 met schaak had overzien.

16.Ld2 bxc4

Even de dame van de 3e rij weglokken en eventueel op een later tijdstip nog a5 en La6 in de stelling brengen.

17.Dxc4 f3!

Wie A zegt….

18.Te3 fxg2 19.Kxg2 Dh4 20.Tg3

Wit dacht een en ander wel te kunne houden maar had niet met de 21e van zwart gerekend. Na het rustige

20…Ld7 21.Pc3 volgde de klappert 21….Txf2+!

In principe niet direct beslissend in de vorm van mat maar de witte koning wordt het veld ingejaagd, en dat loopt niet goed af.

22.Kxf2 (anders mat via Dxh2) Dxh2+ 23.Tg2 Tf8+! 24.Ke3 Dxg2 25.Kd3

Wit probeert nog te vluchten maar na

25…Tf2 26.Le3 (Td1 wordt gevolgd door Lg4) …Txb2 27.Tc1 a5

Hier gaf wit er de brui aan (0-1)

Fijn om een partij zo te winnen maar echt nog fijner was het gevoel dat al Euwe en Mühring wisten dat wits Pg5 zwart alleen maar kansen geeft. Laten we hopen dat de nieuwe theorieboeken niet ook mijn d5 weerlegd hebben, maar dat durf ik eerlijk gezegd (nog) niet na te kijken.

Mark Paul