Avonturiers keren terug uit Axel met volle buit

De kampioensploeg Goes A mocht nog 1 wedstrijd spelen en wel uit tegen Landau Axel A. Vaste spelers Louis en Remco hadden zo hun redenen om niet aan te treden in het Zeeuws-Vlaamse land en zodoende mochten Maxim en JoeyB de ploeg completeren. Erwin Kloosterman wachtte op ons nabij zijn huis nabij Lewedorp. Wat kon er nog mis gaan?

 

Niets wees er op dat we in een avontuur terecht zouden komen. Yours truly had netjes google maps gecheckt en daarom de tomtom maar even uitgelaten. Uit het hoofd werd afgekoerst op Erwin die op de kruising van de Oude Zandweg en Graszode op ons zou wachten... Helaas werd uit Google Maps niet duidelijk dat de correcte afslag voor het viaduct onder de snelweg door was en niet erna. Pardoes kwamen wij schakers uit op de weg richting tunnel. Maxim's doldrieste voorstel 'doe een 180' werd afgewezen al was dat wel veel sneller geweest... Na een rightturn bij de stoplichten gingen we dus op goed geluk Erwin zoeken op het platteland. Ik wist het ongeveer... maar ja. Zodoende werd uiteindelijk toch maar de tom tom aangezet. Maxim kreeg het voor elkaar om de afstand Graszode > op 40 KM te krijgen!? Even later lukt het instellen dan toch en zo arriveerden we met 10 minuutjes vertraging bij kruising OZ - Graszode. Geen Erwin... Die zal wel teruggelopen zijn naar binnen?! Het nauwe weggetje werd afgekoerst en uiteindelijk bracht Tom uitkomst. 'Erwin is naar de bushalte gelopen'... Erwin dacht dat hij ons voorbij zou zien komen maar ja wij reden verkeerd. Na nog een detour arriveerden we dan eindelijk! Geen problemen meer dan? Wel dus. De weg naar de tunnel lag open... Joris had ons al gewaarschuwd maar het was nog erger geworden. Er werd langs het industriegebied gereden wat nog eens 5 minuten vertraging opleverde. Een of andere irritante chappie met fietsen achter zn kar bracht het ergernis niveau nog wat verder omhoog maar gelukkig liep de verdere reis zonder incidenten. Tom Toms kloppen nooit en zo arriveerden we toch 'al' om 20.10 bij de Prinses Marijkeschool. De halve Landaujeugd was gezellig buiten aan het voetballen. Prachtige locatie natuurlijk! Binnen wachten de Axelse matadoren ongeduldig. Schaken (ook boeiend):

Aan bord 1 vond de confrontatie tussen yours truly en clubgenoot Ronald de Pooter (1837) plaats. Zoals Ronald het beschreef: 'Iemand moet het doen'. Na 2 externe nederlagen en een remise tegen Hans Groffen was ik begrijpelijkerwijs gebrand op een goed resultaat en dat kwam er. Net zoals tegen Hans (met zwart) kwam de Cambridge Springs op het bord. Ronald wilde aansturen op e6-e5 maar kwam hier niet aan toe. Wit gooide de hele stellng dicht en kreeg zo een mooi ruimtevoordeel. De witveldige loper van zwart stond er belachelijk bij en stond bovendien de andere stukken in de weg. Uiteindelijk kon zwart het witte initiatief op de koningsvleugel niet stoppen. Er was te weinig ruimte om snel voldoende verdedigers te krijgen en zo kon wit een mataanval op touw zetten wat het punt opleverde. Persoonlijk vind ik dit soort 'wurg' partijen (zoals ook tegen Oger en Depret in Cappelle La Grande) het leukst om te spelen. Tikkeltje Petrosians dus...

We gaan vandaag maar eens chronologisch te werk en dus komen we uit op bord 3. Erwin speelde daar tegen Wim Sinke (1814). Ook dit werd een uiterst overtuigende overwinning voor Goes. Wim ging met wat vertraging voor een Benko setup. Erwin kon zich hierdoor heel flexibel opstellen (Pge2 en f4) en kon makkelijk rokeren. Wim kreeg inderdaad het Benko-spel op de a en b lijn maar maakte ook een strategische fout. Hij koos ervoor zijn witveldige loper te behouden. Het stuk stond op d7 uit de neus te eten terwijl het ook op b5 geruild had kunnen worden. Terwijl zwart spel kreeg op de damevleugel en uiteindelijk pion b2 won kreeg wit dit juist op de koningsvleugel. Probleem voor Wim was dat daar nu juist de koningen stonden. De zwarte koning bleek al te onveilig te staan en Erwin mocht het punt bijschrijven. 

Nu heb ik het wel over chronologisch maar de partij van JoeyB eindigde zo ongeveer binnen de seconde (mogelijk zelfs eerder, ik was al aan het analyseren). B speelde tegen Mark Zootjes (1581), een wellicht ietwat underrate speler maar desondanks was B hier natuurlijk de grote favoriet. Hij gooide er een Sveshnikov uit maar wit ging voor een obscure zijvariant. Dit leverde wit in ieder geval geen voordeel op. Wit had wel veld d5 maar zwart kon met f5 breken. Dit pionnetje sloeg wit niet waarop zwart met f4 en g5 helemaal actief spel kreeg. Het paard stond ook nog eens mooi op e5 en zo zat wit in de problemen. Uiteindelijk won onze speler doordat f4-f3 doorgedrukt kon worden. De dame op e2 moest weg en dat was vervelend want het was de enige verdediger van het paard op c4. 0-3 en ook de laatste wedstrijd van het seizoen gewonnen. Op het 'incidentje' tegen HWP na dus een perfecte score.

Resteert nog Maxim. Die won net iets minder eenvoudig van Patrick Moens (1981). In een partij die rustig deel uit kan maken van de boeken 'De 101 doldwaze schaakavonturen van Patrick Moens' en/of 'Mijn 64 beste schwindels door Maxim le Clercq' mochten deze ooit verschijnen trok onze speler aan het langste eind! En hoe... Het is maar goed dat het nergens meer om ging maar Patrick was niet zo heel bij... Beginnen bij het begin: De Feijter opening (1.b3) of ook wel de 'Moens' (men grapte al dat men bij Landau overweegt notatieformulieren die beginnen met 1.b3 aan te schaffen) geheten. Maxim spendeerde veel tijd (niet best met dit tempo) maar loste wel alle probleempjes op. Hij liet de g-lijn openen maar ruilde wel de zwartveldige lopers waardoor dit niets voorstelde. Net toen de zwartspeler een plus leek te krijgen gaf hij simpel een stuk weg (gepend stuk is geen goede verdediger). Wij dachten op huis aan te kunnen maar Maxim rommelde door met TT +p vs TT+P (pion tegen paard dus). Beide spelers gebruikten veel tijd. Maxim besloot zijn koning dan maar vol in de strijd te gooien en probeerde met TTK een matnet te weven. Dat kon normaalgesproken niet maar eeuwig schaak kwam toch al in de buurt. Patrick was wat te gulzig en plots liep de zwart koning helemaal naar a1 waar hij niet meer aangevallen kon worden en de toren van b2 ondersteunde. Het was bijna niet zo ver gekomen want Maxim miste dat hij schaak stond en deed een onregelementaire toren zet... Dit ding kon het schaak gevende paard slaan maar dat realiseerden beide spelers zich niet. Geen onmiddellijke opgave dus maar een witte koning in de problemen. Terwijl wij naar pat tuurden door alles te offeren daar gin Maxim voor de mat (Ka1 Tb2 en Th2 voor zwart. Wit had torens op g1 en g6 en een paard op c3.) Door de stand van de pionnen kon wit na Thd2!! Niets meer aan Tbc2 mat doen... Een bizarre ontknoping! Zelfs de maag van yours truly speelde op waarop besloten werd de mcdonalds in Terneuzen aan te doen. De terugweg:

De winnaars gingen dus nog langs de McDonalds waardoor de reis van Axel - Goes (Analoog aan Troje - Ithaca) nog net wat langer werd. Om 23.20 vertrokken wij uit Axel en na 9 lange... nee... na 75 minuten was ik eindelijk thuis. De McDonalds in Terneuzen bleek in bezit genomen door een groep vrienden. Een stuk of 7 auto's met mensen die elkaar allemaal kenden stonden voor ons. Getoeter en geraas. Gebonk op elkanders auto's. Je verzint het niet! De Derde Wereldoorlog was nog net niet uitgebroken. Uiteindelijk moesten wij onze bestelling doen. Na McFlurry M&M (ik), McFlurry Magnum CLASSIC (!) (B) en McFlurry snickers (Erwin) was Maxim dit keer niet de gelukkige want de stroopwafel was op. Dan maar chicken mcnuggets! Uiteindelijk had iederaan alles behalve dan de friet want die waren ze vergeten. Even later kwam men dit dan toch nog brengen waarbij opviel dat de grote friet van yours truly en de middel van Maxim even groot leken te zijn... Tja... Was die van Maxim nou te groot of die van mij te klein?! Who cares. Even later gingen we dan echt in vliegende vaart op huis af.

Uiteraard werd recht voor onze neus iets na 12 uur de BRUG geopend. Je verzint het niet.. Tochtje binnenstad dus. Het werd nog bonter toen de sluizen OOK voor onze neus open gingen. Gelukkig hebben ze daar 2 parallel sluizen en konden we eindelijk door. Nadat Erwin op het platteland nog eens de weg had gewezen (we gingen echt een heel eind  goed) resteerden er nog 3 in de auto. Geen gekke dingen meer gelukkig en zo arriveerden we tegen 1 uur in Goes. De verwachte aankomst half 3 van Maxim werd dus geenszins bewaarheid.

Moraal van het verhaal: 4-0 gewonnen en dik kampioen! Goes B ook dus een prachtige avondcompetitie voor Goes! 

 image host 

 

Hier stond wit ineens mat!