Bizarre Bekercompetitie in de Bowling.

Verslag: Hans Welten

Vrijdag 1 februari was het Bekercompetitie avond. Het eerste en tweede team hadden een vrije ronde. Het derde team speelde thuis tegen Landau 1 en het vierde team speelde thuis tegen Terneuzen 2. In beide wedstrijden lootte de bezoekers wit op het eerste bord. Het werd een memorabele avond.

Mark was even vergeten dat hij een bedrijfsfeestje had die ze al maanden aan het plannen waren, waardoor Yoran mocht invallen in Goes 3. Op rating was Landau duidelijk de favoriet. Yoran bracht echter het eerste punt binnen. Na een gelijk opgaande strijd had Yoran doorgebroken centrumpionnen die ondersteund werden door torens. Het toreneindspel bleek te gevaarlijk te zijn. Zwart bleef in de verdediging, terwijl wit steeds beter kwam te staan en won. Jo was de enige speler van Goes die een iets hogere rating had dan zijn tegenstander. Aanvankelijk dacht ik dat Jo wat minder stond met een kwaliteit minder. Hij had wel een pion compensatie. Die pion werd niet alleen steeds gevaarlijker, maar vooral waren de stukken van Jo actiever. Ik moest mijn mening dan ook herzien en Jo zette zijn aanval sterk op en dwong Mark tot opgave omdat er materiaal verloren ging. Eliza verloor (of offerde) al snel een pion en later nog meer pionnen. Er resteerde een eindspel met zware stukken waar Eliza nog een aanval probeerde. Maar uiteindelijk won Arjo. Aan Rob de taak om de teamwinst binnen te halen. Ik kan me, behalve het eindspel, niet zoveel van de partij herinneren. Volgens mij ging het lang gelijk op. In het toreneindspel had Ronald een g- en h-pion en Rob een h-pion. Dit wist Rob remise te houden. Als beloning voor de verrassende teamwinst mag Goes 3 in de kwart finale uit tegen Goes 2.

  Goes 3 1573 Landau 1 1720 2.5 1.5
1 Eliza de Jong 1649 Arjo Arendse 1877 0 1
2 Rob Dekker 1641 Ronald de Pooter 1800 0.5 0.5
3 Jo Tholenaar 1646 Mark Zootjes 1618 1 0
4 Yoran Wisse 1354 Ronald Janssens 1585 1 0

Opmerking: de rating is van augustus 2018, zoals de ZSB deze presenteert.

Marlies was aan het genieten op de Veluwe. Op de speelavond zelf werd de vierde speler gevonden. Ben Flore, die zelden een externe wedstrijd speelt, werd gestrikt. Nog meer dan Goes 3 was Goes 4 de underdog. Op elk bord ongeveer 300 punten minder rating. Maar dat deerde Joris in ieder geval niet. Joris had een krankzinnig hectische stelling met kwaliteitswinst door de witte toren op h1 te slaan. Beide spelers hadden aanval op de nog niet gerokeerde koning in een open stelling. Joris wist nog wel te rokeren, maar Martijn kwam niet meer zover. Het exacte slot herinner ik me niet meer, maar Joris won (of in de aanval en/of door een fout van Martijn). Ik had mijn aandacht vooral bij de partij van Joris waardoor de winst van Jeroen voor mij als een verrassing kwam. Hij liet mij nog snel wat zien waaruit ik concludeer dat hij een goede aanvallende partij speelde waarbij Kees wel enkele fouten maakte. We stonden met 2-0 voor, dus Terneuzen moest de beide andere partijen nog winnen. De partij van Ben was al geruime tijd in een dynamisch evenwicht. Een leuke stelling, maar niemand kwam echt verder. Ben kreeg in een gelijkwaardige stelling een verrassend remiseaanbod. Daar hoefde hij niet lang over na te denken, waarna de teamwinst hierna ook binnen was. Ron bood nog lang tegenstand tegen Miso, maar zijn stelling stond al geruime tijd verloren en Miso haalde de winst dan ook binnen. Deze teamwinst was een nog grotere verrassing dan bij Goes 3. Als beloning mag Goes 4 in de kwart finale een uitwedstrijd spelen tegen Goes 1.

  Goes 4 1219 Terneuzen 2 1554 2.5 1.5
1 Joris Verburg 1353 Martijn Dobbelaar 1662 1 0
2 Jeroen Frijhoff 1258 Kees Freeke 1647 1 0
3 Ben Flore   Martin Hecke 1570 0.5 0.5
4 Ron Blok 1046 Miso Sostar 1338 0 1

Opmerking: de rating is van augustus 2018, zoals de ZSB deze presenteert.

Ik denk dat niemand het voor mogelijk had gehouden dat zowel Goes 3 als Goes 4 met 2½-1½ wisten te winnen. Goes heeft nu maar liefst vier teams in de kwart finale en is ook al verzekerd van twee teams in de halve finale.