Goes B- Souburg B: een cruciale wedstrijd

Verslag: Hans Welten

Na alle zeven ronden in het hele seizoen stonden we op de zevende plaats. Net aan veilig tegen degradatie, de nummer 9 degradeert onverbiddelijk en de nummer 8 moet een beslissingswedstrijd tegen degradatie spelen. Voordat we begonnen was al bekend dat De Zwarte Dame A, die achtste stond had gewonnen, dus fictief stonden we nu zelf achtste. Met in de laatste ronde de wedstrijd tegen het onvoorspelbare HWP A in het vooruitzicht was dit een cruciale wedstrijd. HWP A stond op bordpunten boven ons en konden we passeren, omdat zij nu hun vrije ronde hadden. Dit seizoen spelen ze niet in hun sterkste opstelling, maar er is altijd de dreiging dat ze dat wel kunnen doen. In principe kunnen ze een team opstellen dat kampioen kan worden, dus we hebben liever wat marge.

Remco meldde zich op de speeldag af, omdat zijn vrouw in het ziekenhuis was opgenomen. Een vervanger regelen was simpel, omdat Goes C al uitgespeeld is. David was direct bereid om te spelen. Souburg B had twee invallers. Roel Schroevers in plaats van Albert Vermue. En Jean-Pierre van Gemert in plaats van Laura Tiggelman.

  Goes B 1825 Souburg B 1818 3.5 0.5
1 Rinus Burgerhoff 1923 Bert Henderikse 1937 0.5 0.5
2 Erwin Kloosterman 1836 Roel Schroevers 1808 1 0
3 Hans Welten 1810 Carl Schoor 1744 1 0
4 David de Feijter 1732 Jean-Pierre van Gemert 1781 1 0

Opmerking: de rating is van augustus 2018, zoals de ZSB deze presenteert.

Bij David zag ik dat hij een stuk extra had tegen twee pionnen. Maar die pionnen stonden nog op de zesde en zevende rij en waren nog ver verwijderd van promotie. Ik had er wel vertrouwen in dat de winst zou volgen en dat vertrouwen werd door David bevestigd.

De partij van Erwin heb ik nooit goed kunnen inschatten. Plotsklaps was de partij echter over doordat Erwin een stuk zou winnen. Ze gingen de partij analyseren en later hoorde ik dat Roel op het einde had kunnen winnen als hij g6 had gespeeld. Het had dus inderdaad alle kanten op kunnen gaan.

Rinus stond volgens mij de hele partij een tikkeltje minder. Materialistisch gezien was het echter in evenwicht. Vrijwel direct nadat Erwin had gewonnen kreeg Rinus een remise aanbod dat hij gelijk accepteerde. Ik hoorde Rinus nog zeggen dat Bert alleen had kunnen winnen als hij risico’s had genomen, maar hij was blijkbaar niet bereid om dat te doen.

De bespreking van de overige partijen is summier, mede omdat ik na enkele zetten al vertwijfeld naar mijn stelling keek. Ik speelde wat onorthodoxe zetten in de opening die wit had bepaald. Dat leverde slechts een gedrongen stelling op met zetten die ik eigenlijk niet wilde spelen, maar noodzakelijk vond om de boel bij elkaar te houden, waaronder een lange rokade. Wit activeerde zijn stukken voor de aanval en ik probeerde een pionnenmars op de koningsvleugel om enig tegenspel te krijgen. Net toen ik de koningsvleugel iets kon openen schoof ik de stelling dicht door mijn pion op h3 te zetten, omdat ik inmiddels dacht dat wit van de open lijn zou profiteren. Nu restte mij alleen nog hardnekkig verdedigen in de hoop dat er nog een tegenkans zou komen. Een verkeerde damezet kostte mij al snel een pion. Ik kon slechts afwachten. De witte pionnen op de damevleugel kwamen opzetten.

Opeens zag ik echter een combinatie. Ten koste van een tweede pion kon ik eerst kwaliteitswinst forceren en vervolgens een matvalletje opzetten door mijn toren en prise te laten staan. Carl zag dit echter en bracht zijn koning in veiligheid. Toen volgde mijn slechtste zet. Ik benutte niet mijn enige kans in de partij op voordeel door met mijn dame h2 te slaan (waarmee ik ook een vrijpion op h3 kreeg) en gelijk mijn en prise staande toren op c7 zou dekken. Maar ik besloot via een tussenschaak mijn dame naar e8 terug te spelen om Dd8+ te verhinderen. Ondanks de kwaliteit voorsprong stond ik nu toch verloren. Wit had een vrijpion op de f-lijn, goed ondersteund door de dame, loper en inmiddels actieve koning. Mijn g-pion ging ook nog verloren. Ik was al langer in tijdnood en bij Carl was dat nu ook het geval. Carl lette onvoldoende op zijn tijd, ineens merkte ik een panische reactie met een snelle zet en een klap op de klok. Te laat. De vlag bleek gevallen. In een totaal verloren stelling, won ik op deze wijze alsnog onverdiend de partij. Niet voor de eerste keer dit seizoen en liever win ik mijn partijen door goed spel. Maar ja, slecht spelen en winnen is altijd nog beter dan slecht spelen en verliezen.

We staan nu vierde en hoger kunnen we niet meer komen. Zierikzee A is door verlies nu gedegradeerd. De plaatsen 4 tot en met 8 staan zo dicht bij elkaar dat ze (theoretisch) allemaal nog op de achtste plaats kunnen komen, de beslissingswedstrijd-plaats.